آنگاه لشكريان بىشمارى از مسلمانان گرد آورد و از تنگه جبل الطارق گذشت و روانه اندلس گرديد . همچنين مىگفتند : سبب رفتن يعقوب به اندلس اين بود كه در سال 586 وقتى با فرنگيان جنگيد و سر انجام صلح كرد ، گروهى از فرنگيان ماندند كه بدان صلح خشنود نبودند ، چنان كه پيش از اين گفتيم . در اين هنگام آن گروه ناراضى ، جمعى از فرنگيان را گرد آوردند و بر شهرهاى اسلامى تاختند و مردم را كشتند و اسير كردند و زنان و كودكان را برده خود ساختند و تباهى بسيار به بار آوردند . يعقوب وقتى كه اين خبر را شنيد ، لشكريان خود را گرد آورد و با سپاهى كه انبوهى آن فضا را تنگ مىساخت . از جبل الطارق عبور كرد و به اندلس رفت . فرنگيان كه اين را شنيدند ، همه كسان خود را از دور و نزديك جمع كردند و با اعتماد به پيروزى و نصرتى كه به خاطر كثرت افرادشان به دست خواهند آورد ، براى پيكار با يعقوب شتافتند . دو لشكر ، در نهم شعبان ، در شمال قرطبه ، نزديك قلعه رياح ، در جائى معروف به مرج الحديد ، به هم رسيدند و جنگ سختى كردند . اين جنگ ، نخست به زيان مسلمانان بود ولى بعد ورق برگشت و به زيان فرنگيان تمام شد ، چنان كه بدترين شكست را خوردند و مسلمانان بر ايشان چيره شدند . « وَ جَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُوا السُّفْلى وَ كَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيا وَ اللَّهُ